Leczenie endodontyczne (kanałowe) wdrażamy w przypadku nieodwracalnych stanów zapalnych miazgi zęba, a także w zębach z obumarłą miazgą. Zapalenie miazgi objawia się najczęściej bólem (samoistnym, długotrwającym lub ciągłym, w szczególności zęby te reagują na ciepło i opukiwanie) i jest wskazaniem do leczenia kanałowego. Zęby z miazgą martwą nie dające objawów bólowych powinny również zostać przeleczone endodontycznie, aby uniknąć późniejszych powikłań (torbiele, ropnie, przetoki) i przykrych konsekwencji w postaci utraty tych zębów.
Ząb zbudowany jest z tkanek twardych (szkliwa, zębiny i cementu korzeniowego), które stanowią jego zewnętrzną powłokę. We wnętrzu zęba znajduje się tkanka miękka, zwana miazgą. Zawiera ona między innymi naczynia krwionośne i nerwy. Na skutek zniszczenia twardych tkanek zęba (powodem może być uraz, starcie lub głęboka próchnica) dochodzi do podrażnienia tkanek miękkich, stanu zapalnego, a w konsekwencji do obumarcia miazgi. Jeżeli w porę ząb nie zostanie przeleczony kanałowo, trzeba go będzie w przyszłości usunąć.
Leczenie kanałowe polega na usunięciu obumarłej lub zmienionej zapalnie miazgi. Zabieg przeprowadza się w znieczuleniu miejscowym, więc leczenie jest zupełnie bezbolesne. Następnie przy pomocy najnowszej generacji sprzętu opracowujemy kanały zęba i wypełniamy specjalistycznymi materiałami, wykazującymi najwyższą biozgodność z otaczającymi tkankami.
Poszczególne zęby różnią się ilością korzeni i kanałów (w jednym korzeniu mogą występować dwa kanały i więcej), a także ich morfologią (istnieją kanały proste i zagięte). Dla dokładnego oczyszczenia kanałów korzeniowych z pozostałości miazgi stosujemy specjalistyczne narzędzia, zarówno ręczne, jak i mechaniczne. Leczenie uzupełniają specjalne płyny odkażające i wysokiej klasy materiały wypełniające ostatecznie kanały. Materiały dla uzyskania najwyższej szczelności są uplastyczniane ciepłem przy użyciu specjalistycznego sprzętu.
Do oceny stanu zęba przed rozpoczęciem leczenia i po jego zakończeniu wykonuje się zdjęcie RTG przy użyciu radiowizjografii cyfrowej. Użycie endometru w czasie prowadzonego leczenia umożliwia dokładny pomiar długości kanału, a także pozwala ograniczyć konieczność wykonania zdjęć rentgenowskich do koniecznego minimum.
Ząb po leczeniu kanałowym jest zębem bardziej kruchym i narażonym na pęknięcia, w związku z czym przy jego odbudowie stosujemy wkłady z włókna szklanego. Należy zaznaczyć, iż ząb leczony kanałowo najlepiej zabezpieczyć koroną protetyczną, szczególnie jeśli był to ząb znacznie zniszczony przed rozpoczęciem leczenia.